ن والقلم وما یسطرون

قلم توتم من است

قلم توتم ماست

                   به قلم سوگند

به خون سیاهی که از حلقومش میچکد سوگند

به رشحه ی خونی که از زبانش می تراود سوگند

به ضجه های دردی که از سینه اش برمی آید سوگند

       که توتم مقدسم را نمی فروشم 

           به دست زورش تسلیم نمیکنم

                    به کیسه ی  زرش نمی بخشم

                       به سرانگشت تزویرش نمی سپارم

              دستم را قلم میکنم ولی قلمم را از دست نمیگذارم.

چشمهایم را کور میکنم

      گوشهایم را کر میکنم

            پاهایم را مـــــیشکـنم

                انگشتانم را بند بند می برم

                              سینه ام را میشکافم

                                       قــــلبم را میکشم 

                         حتی زبــــــانم را می برم و لبم را میدوزم

                                              امــــــــــــا

                                     قلمم را به بیگانه نمیدهم                   

                                                                       "  شهید دکتر علی شریعتی "